تاريخ : دوشنبه ٢٤ بهمن ،۱۳٩٠ | ٩:۳۸ ‎ب.ظ | نویسنده : عرفان بلال زاده
 

کلمات جدید

أحذَیة = ج حذا، کفش
باکر = صبح زود
تعبة = خسته، کوفته
تناول = خوردن، تناول کردن
حدیث = سخن، صحبت
حذّاء = کفاش
شهور = ج شهرة: ماه
شهید = گواه
صدقْ = راست گویی
صَنَعَ = ساخت
ضوء = چراغ
عشاء = شام
عصا = عصا، چوب دستی
فجر= صبحگاه، طلوع صبح
لطیف = دقیق
مسخرات = تسخیر شده ها، رام شده ها
مضطَرّ = درمانده، مجبور
مَطلع = طلوع
نُعاس = چرت، خواب آلودگی
هُدوء = آرامش   



تاريخ : دوشنبه ٢٤ بهمن ،۱۳٩٠ | ٩:۳٥ ‎ب.ظ | نویسنده : عرفان بلال زاده

جمله ی اسمیه                                                                            

1-جمله اسمیه ،جمله ای است که بایک اسم شروع شده است.  

 مانند: البَحرُ واسِعٌ – دریاپهناوراست 

2-جمله اسمیه ازدوبخش تشکیل شده است. ( مبتدا + خبر )

1-مبتدا: به اسمی که درابتدای جمله آمده است مبتدا گویند.

2-خبر: توضیحی است که درباره ی مبتدامی آید.

نکات کلیدی

  1-مبتدا علامتش رفع (ـُ  ، ـٌ) است.

  2-خبرنیزاگریک اسم باشد علامتش رفع (ـُ و ـٌ) است.

  3-مبتدا همیشه یک اسم است اما خبرانواعی دارد.                         

  انواع خبر

          الف: خبرگاه بصورت اسم است             مانند:         جوادٌ   طالبٌ

           ب: خبرگاه بصورت فعل است              مانند:         جوادٌ   ذَهَبَ

           ج: خبرگاه بصورت حرف و اسم است     مانند:        جوادٌ   فی المدرسةِ

 تذکر : خبرهایی که اسم نیستند باحالت خود درجمله بکار می روند.

 4-مبتدامعمولاً با (الـ )وخبربا تنوین رفع ( ـٌ ) بکارمی رود 

                     مانند:     اَلْبَحْرُ    واسِعٌ

5-مبتدااگراسم مردباشد همانند خبر با تنوین رفع ( ـٌ ) بکارمی رود            

 مانند:      جوادٌ   طالِبٌ     

      ولی اگر اسم زن باشد درآن صورت نه (الـ) می پذیرد ونه تنوین ( ـٌ )

       مانند:     فاطمهُ   طالِبَة ٌ

 6- اسمی که (الـ ) داشته باشد تنوین نمی پذیرد.

   توجه : ممکن است اسمی باشد که نه ( الـ ) بپذیرد و نه تنوین ( ـٌ ) ماننداسم زن

 7- معمولاً اگرمبتدا مذکر باشد خبرهم مذکر می آید واگرمبتدا مونث باشد خبرهم مونث می آید.                                    

بیشتربدانیم

* گاهی برای آنکه خبرباصفت مبتدااشتباه نشودبین آن دو ، ضمیری به نام (ضمیرفصل)می آورندکه به مبتدابرمی گردد.دراین حال کلمه بعدازضمیر،خبرخواهدبود.

مثال:    اُولئکَ     هُمُ       المُفلحونَ  .  

                   ضمیرفصل         خبر



تاريخ : دوشنبه ٢٤ بهمن ،۱۳٩٠ | ٩:٢٩ ‎ب.ظ | نویسنده : عرفان بلال زاده

ترجمه عربی سال سوم راهنمایی درس هفتم

 

 آه دخترکم

این مرد کفاش است.
او زیاد کار می کند.
تو زیاد کار می کنی.
پزشک کار کردن را ممنوع کرده است.
بیماری خطرناک است.
من می دانم ولی زندگی سخت است.
من مجبورم.
مریم این سخنان را شنید.
پس شرمنده شد.
چه کنم؟
درس و مدرسه را رها کنم؟
نه ... نه ... !
آهان، یافتم! بهترین راه است!
در روز بعد
بعد از خوردن شام همگی به خواب رفتند.
ولی مریم
پس ، بعد از مدت کمی برخاست.
و به اطاق کار رفت.
و تا طلوع صبح کار کرد.
صبح روز بعد
عجیب است ! چه کسی این کفشها را درست کرده است؟
مرد در حیرت است.
پس از روزها و ماهها
در شبی
مریم خسته بود،
ولی به اطاق کار رفت.
و بعد از ساعتی مریم خوابش برد.
و در صبح زود
پدر برای خواندن نماز بیدار شد.
آنجا نور است ! چه کسی در اطاق است ؟ حتماً دزد است.
پس به اطاق نگاه کرد.
به آرامی درب را باز کرد.
پس با دقت نگاه کرد.
این مریم است ؟!
آه دخترکم



تاريخ : دوشنبه ٢٤ بهمن ،۱۳٩٠ | ٩:٢۳ ‎ب.ظ | نویسنده : عرفان بلال زاده

اَلدَّرسُ السّابِعُ

آه...بُنَیَّتی!

فِی البَیتِ  

هذا الرَّجُلُ حَذّاءٌ.هُوَ یَعمَلُ کثیراً.

اَلزَّوجَةُ:أنتَ تَعمَلُ کثیراً...اَلطّبیبُ مَنَعَ العَمَلَ...!اَلمَرَضُ خَطِرٌ...!

اَلزَّوجُ:أنا أعلَمُ...ولکن...اَلحَیاةُ صَعبَةٌ...أنامُضطَرٌّ...

مریمُ سَمِعَت هذه الکَلِماتِ...   

فخَجِلَت... 

ماذا أعمَلُ؟!

أُترک الدَّرسَ و المَدرسَةَ ...؟!

لا...!لا...!   

 ... ها...!وَجَدتُ...!أفضَل طَریقٍ...!

فی الیَومِ التّالی   

بَعدَ تَناوُلِ العَشاءِ،اَلجَمیعُ ذَهَبوا لَلنَّومِ.

أمّا مریمُ...

فَنَهَضَت بَعدَ قلیلٍ و ذَهبَت إلی غُرفَةِ العَمَلِ و عَمِلَت حَتّی مَطلَعِ الفَجرِ!

صَباحَ الیَوم التّالی   

ـ...!عَجیبٌ...عجیبٌ...!مَن صَنَعَ هذه الأَحذیة؟!

الرَّجُلُ فی حَیرَة!

بعد أیّامٍ و شُهورٍ

 فی لَیلَةٍ

 مریمُ کانَت تَعِبَةً،ولکن...ذهبت إلی غُرفةِ العَمل.

و بعدَ ساعةٍ...  

مریمُ شَعَرَت بِالنُّعاس!

و فی الصَّباحِ الباکِرِ 

اَلوالِد نَهَضَ لِأداءِ الصَّلاةِ...

هُناکَ ضَوءٌ...!!مَن فی الغرفِة؟!اَلسّارِقُ...!حَتماً...!

فَنَظَرَ إلی الغُرفةِ... 

أَخذَ عَصاه و ذهبَ بِسُرعةٍ! فَتحَ البابَ بِهُدوءٍ...

فَنظر بِدقَّةٍ...   

هذه مریمُ؟!...  

آه...بُنَیَّتی...!!